Zelfbedieningsterminals

Wat de EAA hier omvat

Deze sector betreft geldautomaten, ticket- en incheckautomaten, en interactieve betaalterminals als product onder de EAA: fysieke apparaten met een digitale interface die een consument zelfstandig bedient, doorgaans in het openbaar, zonder dat personeelshulp deel uitmaakt van de transactie. Doordat dit als product en niet als dienst wordt benaderd, staat het ontwerp van de hardware — het toetsenbord, het scherm, de kaartsleuf, de audioaansluiting — op gelijke voet met de software die erop draait.

Terminals die specifiek als onderdeel van een vervoersdienst worden ingezet, vallen in plaats daarvan onder de sector personenvervoer, omdat die context eigen eisen toevoegt; deze pagina gaat over algemene zelfbedieningsapparaten.

Hardware en de software die erop draait

Een terminalbeoordeling moet beide helften tegelijk in het oog houden. De fysieke kant betreft invoer — of er naast of in plaats van een plat touchscreen een toetsenbord of tactiele bediening aanwezig is — en uitvoer — de tekstgrootte en het contrast op het scherm, en of audio-uitvoer daadwerkelijk via een koptelefoonaansluiting loopt in plaats van alleen via een luidspreker die iedereen in de buurt kan horen. De softwarekant betreft de interface die op het apparaat draait: focusbeheer, time-outgedrag, en of gebaren die het touchscreen verwacht (vegen, meerdere vingers tegelijk) een alternatief met één enkele invoer hebben.

De overgangsregeling van 20 jaar

Terminals die al vóór 28 juni 2025 rechtmatig in gebruik waren, hoeven niet meteen uit dienst te worden genomen: ze mogen blijven draaien tot het einde van hun economische levensduur, met een maximum van 20 jaar na hun ingebruikname. Nieuwe terminals die vanaf die datum worden ingezet, krijgen geen overgangsperiode — die moeten vanaf de installatie aan de eisen voldoen. Dat onderscheid is van belang voor wie een vlootvernieuwing plant: een bestaand park heeft nog speling, een nieuwe bestelling niet.

Waar auditors eerst naar kijken

Een eerste beoordeling controleert doorgaans het toetsenbord en de fysieke bediening voordat er naar het scherm wordt gekeken: is er een manier om een pincode in te voeren of een keuze te maken zonder op het touchscreen te vertrouwen, en houdt het apparaat zijn toetsherhaling en timinggedrag bruikbaar in plaats van te snel of te traag om te bedienen. Vandaar wordt het contrast op het scherm gecontroleerd en of tekst vergroot kan worden, of een sessie-time-out een waarschuwing geeft voordat deze verloopt, en of een aansluitpunt voor ondersteunende technologie — meestal een koptelefoonaansluiting — daadwerkelijk de audio van de transactie doorgeeft in plaats van alleen aanwezig maar stil te zijn.